ChantalNeuromarketing Expert
GedragsveranderinggewoontesAtomic Habits

Atomic Habits op de werkvloer: zo bouw je gewoontes die blijven

De vier wetten van James Clear vertaald naar je werkpraktijk, met het onderzoek dat erachter zit en het onderzoek dat ontbreekt.

Chantal van den Berg
Drs. Chantal van den Berg
18 juni 2024Bijgewerkt: 18 oktober 202611 min leestijd
Trap van glazen blokken met een groen vinkje bovenop, bij de titel Atomic Habits op de werkvloer

Het korte antwoord

Een gewoonte op het werk verander je niet door harder je best te doen, maar door de omgeving te veranderen waarin dat gedrag plaatsvindt.

James Clear vat dat in Atomic Habits samen in vier wetten: maak het zichtbaar, aantrekkelijk, makkelijk en bevredigend. Die vier zijn geen wetenschappelijk model maar een praktische ordening, en ze zijn als pakket nooit getest. De losse mechanismen eronder zijn dat wel, en twee daarvan zijn goed onderbouwd: vooraf vastleggen wanneer en waar je iets doet, en de drempel om te beginnen verlagen.

Hieronder staan de vier wetten, wat er per wet wel en niet is aangetoond, en wat je er op een werkvloer mee doet.

Hoe lang duurt het voordat een gewoonte vastzit?

Dit is de vraag die iedereen stelt, en het antwoord dat rondgaat klopt niet.

Eenentwintig dagen is geen onderzoeksuitkomst. Het getal komt uit een boek van een plastisch chirurg uit de jaren zestig en is sindsdien eindeloos doorverteld.

Het onderzoek dat het wel heeft gemeten is van Phillippa Lally en collega's, gepubliceerd in het European Journal of Social Psychology in 2010. Zesennegentig deelnemers herhaalden twaalf weken lang elke dag een nieuw gedrag en beoordeelden dagelijks hoe automatisch het voelde. De mediaan lag op 66 dagen.

Maar de spreiding is het echte verhaal: 18 tot 254 dagen. De traagste deed er ongeveer veertien keer zo lang over als de snelste. Simpele gedragingen zoals een glas water drinken zaten snel vast, inspannende zoals bewegen duurden maanden.

Twee kanttekeningen die er zelden bij staan. Die 66 dagen komt uit de subgroep wiens data op de modelcurve pasten, ongeveer de helft van de deelnemers. En er werd zelfgerapporteerde automatisering gemeten, niet gedrag in strikte zin.

Wat je er wel uit mag halen, en wat voor een werkvloer het meest bruikbaar is: één keer overslaan deed er in dat onderzoek niet wezenlijk toe. Een gemiste dag breekt je gewoonte niet.

Wat jij ermee doet: plan je verwachting op tien weken, niet op drie. En reken op meer als het gedrag inspanning kost.

Waarom kleine gewoontes zo krachtig zijn

James Clear opent met de rekensom dat 1 procent verbetering per dag na een jaar een resultaat oplevert dat 37 keer beter is. Dat is letterlijk de uitkomst van 1,01 tot de macht 365.

Wees eerlijk over wat dat is: een rekenvoorbeeld dat het principe van samengestelde groei illustreert, geen onderzoeksresultaat. Menselijk gedrag verbetert niet elke dag netjes met een vast percentage.

Wat er wel onder zit, is dat routines het brein minder kosten dan bewuste keuzes. Daarom worden ze gestimuleerd. En daarom worden ongewenste gewoontes net zo automatisch als gewenste.

Wet 1: maak het zichtbaar

Het brein reageert sterk op wat het ziet. Wil je dat mensen vaker water drinken, zet dan flessen op elke werkplek. Wil je dat ze de trap nemen, maak de trap dan zichtbaarder en aantrekkelijker dan de lift.

De sterkste toepassing van deze wet is het vooraf vastleggen van wanneer en waar je iets doet. In de wetenschap heet dat een implementatie-intentie, in gewone taal een als-dan-plan: als het moment X zich voordoet, dan doe ik Y.

Wat het onderzoek zegt. Peter Gollwitzer en Paschal Sheeran bundelden in 2006 94 onafhankelijke tests met ruim 8.000 deelnemers. Zulke plannen hadden een middelgroot tot groot effect op het behalen van doelen, d is 0,65, bovenop het hebben van een voornemen alleen.

En wat het niet zegt. Je leest vaak dat zulke plannen de kans op gedrag verdrievoudigen. Dat cijfer komt uit één studie: Milne, Orbell en Sheeran volgden 248 Britse studenten twee weken, waarvan 91 procent in de plangroep zei te hebben gesport tegen 35 procent in de groep die alleen motivatie kreeg. Zelfgerapporteerd, twee weken, één onderwerp. Een recentere bundeling van 642 tests door Sheeran, Listrom en Gollwitzer komt op duidelijk kleinere effecten uit, en nog kleiner na correctie voor publicatiebias.

Het effect is dus reëel en goed onderzocht. Het is alleen geen verdrievoudiging.

Wat jij ermee doet: laat mensen hun plan opschrijven in de vorm als-dan, met een moment en een plek erin. Niet "ik ga vaker reflecteren" maar "als de vrijdagmiddagmeeting is afgelopen, dan schrijf ik tien minuten in mijn logboek".

Wet 2: maak het aantrekkelijk

Niet de gewoonte brengt je in beweging, maar de verwachte beloning.

Clear beschrijft hiervoor temptation bundling: koppel iets wat je moet doen aan iets wat je graag doet. Luister je favoriete podcast alleen tijdens het hardlopen. Bespreek het vervelende dossier altijd met goede koffie erbij. Het brein leert de associatie.

Dit is van de vier wetten de minst hard onderbouwde in een werkcontext, en daar moet je eerlijk over zijn. Het is een aannemelijk mechanisme, geen bewezen interventie voor teams.

Wat jij ermee doet: zoek voor het gedrag dat niemand leuk vindt een koppeling die wel aantrekkelijk is. En verwacht er geen wonderen van zonder wet 3.

Wet 3: maak het makkelijk

Het brein kiest de weg van de minste weerstand, en dat is geen luiheid maar efficiëntie.

De tweeminutenregel van Clear is hier de kern: verklein een nieuwe gewoonte tot een versie die maximaal twee minuten duurt. Dagelijks schrijven wordt twee minuten schrijven. Meer bewegen wordt je sportschoenen aantrekken. Beginnen is de moeilijkste stap, dus maak alleen die stap kleiner.

Vier manieren om wrijving weg te halen:

  • Leg alles klaar voordat je begint.
  • Gebruik de tweeminutenversie van het gedrag.
  • Schrap beslissingen door vooraf te kiezen.
  • Verander de omgeving zodat het gewenste gedrag de standaard is.

Wat jij ermee doet: tel het aantal handelingen tussen het moment en het gedrag. Elke handeling die je weghaalt telt zwaarder dan elke zin motivatie die je toevoegt.

Wet 4: maak het bevredigend

Het brein leert van directe terugkoppeling. Voelt iets goed, dan wil het dat herhalen. Ligt de beloning ver weg, zoals bij gezond eten of sparen, dan wordt volhouden moeilijk.

Maak voortgang daarom zichtbaar. Een habit tracker, een streakkalender of een simpel vinkje na een afgeronde taak geeft die directe terugkoppeling.

Wat jij ermee doet: markeer de mijlpaal die nu onzichtbaar voorbijgaat. Op een werkvloer is dat vaker de derde maand dan de eerste week, want in de eerste week kijkt iedereen nog mee.

De vier wetten naast elkaar

De vier wetten van Atomic Habits en hoe hard het bewijs is
WetWat je verandertHoe hard is het bewijs
Maak het zichtbaarDe prikkel in de omgeving, en het vooraf vastgelegde als-dan-planSterk voor als-dan-plannen: 94 tests, ruim 8.000 deelnemers, effect d is 0,65
Maak het aantrekkelijkDe verwachte beloning en de associatie eromheenAannemelijk mechanisme, geen getoetste interventie voor teams
Maak het makkelijkDe drempel om te beginnenBreed ondersteund in gedragswetenschap, de tweeminutenregel zelf is Clears vuistregel
Maak het bevredigendDe directe terugkoppeling na het gedragBreed ondersteund, de specifieke vorm is een keuze van jou

Toepassing voor teams en leidinggevenden

Voor leidinggevenden is dit het verschil tussen een campagne en een systeem.

Motivatie schommelt. Een omgeving niet. Organisaties die gedragsverandering voor elkaar krijgen, veranderen zelden mensen en vrijwel altijd omgevingen: ze maken gewenst gedrag zichtbaar, aantrekkelijk, makkelijk en bevredigend.

Drie dingen die op een werkvloer het meeste opleveren:

  1. Laat mensen hun als-dan-plan opschrijven. Dat is het best onderbouwde onderdeel van dit hele artikel, en het kost een kwartier.
  2. Haal handelingen weg in plaats van boodschappen toe te voegen. Een formulier met drie velden minder doet meer dan drie herinneringsmails.
  3. Zet je terugkoppeling op tien weken, niet op tien dagen. Het onderzoek van Lally geeft je een mediaan van 66 dagen, en dat is precies de periode waarin de aandacht van de organisatie normaal al is weggeëbd.

En begin bij de leiding. Het gedrag dat zichtbaar wordt voorgedaan, is het signaal waar iedereen op reageert.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het om een gewoonte aan te leren?

In het onderzoek van Lally en collega's uit 2010 lag de mediaan op 66 dagen, met een spreiding van 18 tot 254 dagen. De vaak genoemde 21 dagen komt niet uit onderzoek.

Klopt het dat het 21 dagen duurt om een gewoonte te vormen?

Nee. Dat getal is afkomstig uit een boek uit de jaren zestig en is nooit als onderzoeksuitkomst vastgesteld. Toen het wel werd gemeten, kwam er een mediaan van 66 dagen uit.

Wat zijn de vier wetten van Atomic Habits?

Maak het zichtbaar, maak het aantrekkelijk, maak het makkelijk en maak het bevredigend. Voor het afleren van een gewoonte draait James Clear ze om: maak het onzichtbaar, onaantrekkelijk, moeilijk en onbevredigend.

Is Atomic Habits wetenschappelijk onderbouwd?

Gedeeltelijk. De vier wetten zijn een praktische ordening en zijn als geheel nooit getest. Losse onderdelen zijn wel onderzocht, en als-dan-plannen het grondigst: 94 tests met ruim 8.000 deelnemers lieten een middelgroot tot groot effect zien op het behalen van doelen.

Wat is een als-dan-plan en werkt het echt?

Een als-dan-plan, in de wetenschap een implementatie-intentie, koppelt een concreet moment aan een concrete reactie. Het effect is herhaaldelijk aangetoond, al laten recentere bundelingen van veel meer studies kleinere effecten zien dan de eerste meta-analyse.

Breekt één gemiste dag mijn gewoonte?

Nee. In het onderzoek van Lally had één gemiste gelegenheid geen wezenlijke invloed op het proces van gewoontevorming.

Hoe pas ik Atomic Habits toe in een team?

Verander de omgeving in plaats van de mensen: haal handelingen weg, laat iedereen een als-dan-plan opschrijven, en maak voortgang zichtbaar op een termijn van maanden in plaats van weken.

Wil je dit onderwerp live in je organisatie?

Ik geef lezingen over gedrag, besluitvorming en de kleine aanpassingen waardoor mensen nieuw gedrag wel volhouden.

Bekijk mijn keynotes of neem contact op.

Meer lezen: Neuromarketing: wat is het en hoe pas je het toe? en Wat is nudging? Gedrag sturen zonder te dwingen

Over de auteur: Drs. Chantal van den Berg is spreker en auteur op het gebied van neuromarketing, neurowetenschappen en gedragspsychologie. Sinds 2013 geeft ze lezingen, sinds 2017 bij meer dan 140 organisaties. Ze schreef Breinspel en Slimmer en Sneller Werken via het Brein en is vaste breinexpert bij Omroep Brabant.

Bronnen

  • Lally, P., van Jaarsveld, C.H.M., Potts, H.W.W. & Wardle, J. (2010). How are habits formed: modelling habit formation in the real world. European Journal of Social Psychology, 40(6), 998-1009.
  • Gollwitzer, P.M. & Sheeran, P. (2006). Implementation intentions and goal achievement: a meta-analysis of effects and processes. Advances in Experimental Social Psychology, 38, 69-119.
  • Milne, S., Orbell, S. & Sheeran, P. (2002). Combining motivational and volitional interventions to promote exercise participation. British Journal of Health Psychology.
  • Sheeran, P., Listrom, O. & Gollwitzer, P.M. Meta-analyse van 642 tests naar de reikwijdte en componenten van implementatie-intenties.
  • Clear, J. Atomic Habits.
Chantal van den Berg

Over de auteur

Drs. Chantal van den Berg

Neuromarketing Expert, Keynote Spreker & Auteur

Chantal van den Berg is neuromarketing expert, bestseller auteur en een van de meest gevraagde keynote sprekers van Nederland. Met meer dan 13 jaar ervaring helpt zij organisaties de kracht van het brein te benutten voor betere communicatie, leiderschap en gedragsverandering.

LinkedIn